به جای سررسید، کتاب عیدی بدهیم؟

چیه آخه این کتاب؟ یک موجود عجیب الخلقه بی‌مصرف و پرافاده‌ که نگو و نپرس. تنها کاری که بلده ‌اینه که به درد خواندن می‌خورد و چیزی فهمیدن. کتاب، بخوای نخوای و البته که معمولا بدون اجازه و هماهنگی با خواننده‌اش، کارهایی با آدم می‌کند که گاه کلی بر سرنوشت بشریت هم حتی تاثیر می‌ ذاره و نکته جالب قضیه ‌هم اینه که ‌این موجود آب زیرکاه و مرموز، اصلا و ابدا به روی خودش هم نمی‌آره که چه بلایی به سر آدم ها آورده در طول تاریخ و عرض جغرافیا!

 کم بلایی نیست، افزایش فهم و آگاهی و بالارفتن شاخک‌های حسی و پایین آمدن آستانه تحریک و کنجکاوی انسان در برابر آنچه دور و برش می‌گذرد. این «مظلوم نما» کاری می‌کند ‌که آدم، تبدیل می‌شود به یک فضولباشی. که تا از ته و توی هرچیزی سر در نیاورد ول کن ماجرا نیست!

با‌ این اوصاف، خودش را با هزاران ادا و اطوار، در پوشش های مختلف از قبیل «شعر و رمان و دانش و اطلاعات و آداب و اخلاق اجتماعی و مدنی و فلسفه و هزار نقش دیگر» در دل انسان جا می‌زند، آن هم به چه عنوانی؟ به عنوان «یار مهربان!»

کتاب کاربرد دیگری جز ‌این مزاحمت‌ها هم داره مگه؟ نه می‌شود از آن به عنوان چرکنویس (یا پیش نویس) استفاده کرد، نه حتی قد و قواره‌اش به درد خمیر کردن و مقواسازی می‌خورد. (مگر مشمول لطف سانسور شده باشد) و نه حتی می‌توان روی هم گذاشت و به جای چارپایه از آن استفاده کرد یا برای سرگرمی ‌نونهالان شیطون، جلوی آنان گذاشت که با مداد رنگی، خط خطی‌اش کنند تا مادر به کارش برسد.

از همه مهم‌تر ‌این‌که هیچ خاصیتی برای «هدیه دادن» ندارد. آخه کتاب هم شد «هدیه»، «کادو»؟! به جای ‌ایجاد حس سپاسگزاری و قدردانی و شور و شعف در وجود مبارک طرف مقابل (گیرنده هدیه)، ‌ایجاد انزجار می‌کند. آنتی پاتیک است. بی‌خود نیست که بیشتر مردم، به ویژه مشتریان بنگاه‌های اقتصادی و مؤسسات و شرکت‌ها و حتی برخی مدیران و کارکنان نهادهای عمومی ‌به جای کتاب، «سررسید» هدیه می‌دهند و البته همین ها از هدیه گرفتن سررسید خوشحال هم می شوند. که هم خیلی «وزین» است هم بسیار سودمند و به ویژه تو دل برو هم هست. هم میشه چرکنویسش کرد هم داد به بچه ها که نقاشی بکشن و خط خطی کنن تا سرشون گرم شه.

پس، ویوا سررسید!

اینجانب به عنوان یک دریافت کننده همیشگی، حرفه‌ای و معتاد به سررسید که هر سال، یکی دو ماه مانده به نوروز تا یکی دو ماه بعد از آن، چندین و چند سررسید در طرح ها و شکل ها و رنگ های مختلف از اینجا و آنجا برایم هدیه می‌فرستند و از شما چه پنهان عزا می‌گیرم که با این موجودات نجیب، چه کنم که دوستان ارسال کننده به تریج قبایشان برنخورد، فروتنانه از همه «عزیزان سررسید هدیه کن»، خواهش می‌کنم همچنان به همین شیوه ادامه دهند و یک وقت دچار انحراف به راست و چپ نشوند که به جای سررسید، خدای ناکرده کتاب هدیه بدهند. البته، به یک شرط کوچولو:

ذره‌ای احساس مسؤولیت یا دغدغه برای افزایش آگاهی و اعتلای فرهنگ جامعه‌ مون به وجود مبارکشان راه ندهند! مرسی

کمپین عید با کتاب

2018-11-10

کتاب خوب عیدی بدهیم!

2018-11-10

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *